Τὸ Φῶς τῆς Ἀναστάσεως Ἱερὰ στιγμή ἐν τῇ Ἐνορίᾳ Στερνῶν Ὅταν τὸ Φῶς ἐνεπιστεύθη εἰς παιδίον

Το βράδυ της Ανάστασης, μέσα στο ιερό φως και τη σιωπηλή συγκίνηση που πλημμύριζε την ενορία Στερνών,συνέβη κάτι πρωτόγνωρο αλλά και συγκινητικό.

Ο ιερές της ενορίας αρχιμανδρίτης π. Μελχισεδέκ, με το πρόσωπο φωτισμένο από την κανδήλα και την ευλάβεια της στιγμής, κράτησε στα χέρια του το Άγιο Φως που μόλις είχε αναγγελθεί το «Δεύτε λάβετε Φως». Με μια κίνηση γεμάτη τρυφερότητα και πίστη, το παρέδωσε σε ένα μικρό παιδί. Τα μάτια του παιδιού άνοιξαν διάπλατα· όχι μόνο από έκπληξη, αλλά από το βάρος και τη χάρη μιας ευθύνης που ξεπερνούσε την ηλικία του.

Το Άγιο Φως δεν ήταν πια απλώς μια φλόγα, αλλά μήνυμα, ελπίδα και ζωή. Κρατώντας το προσεκτικά, σαν να κρατά κάτι εύθραυστο και ιερό, το παιδί στάθηκε στο Άγιο Βήμα του ναού. Γύρω του οι πιστοί έβλεπαν σ’ εκείνο το μικρό χέρι τη συνέχεια της πίστης, τη μετάδοση του φωτός από καρδιά σε καρδιά και από γενιά σε γενεά. Και έτσι, εκείνη τη νύχτα της Αναστάσεως στην ενορία Στερνών, το φως δεν έμεινε απλώς σε ένα κερί. Πέρασε μέσα από τα χέρια ενός παιδιού και έγινε υπόσχεση πως η ελπίδα δεν σβήνει ποτέ, απλώς ταξιδεύει, και ότι το Φως του Χριστού ουδέποτε σβέννυται, αλλά πάντοτε φωτίζει και ζωοποιεί τον κόσμο.